Features + Evenementen
De MTV EMA 2013 in de Melkweg || De EMA-Show die nooit een EMA-Show werd

De MTV EMA 2013 in de Melkweg
De EMA-Show die nooit een EMA-Show werd

12 november 2013

Na een week lang de MTV EMA-hype in Amsterdam doorstaan te hebben was afgelopen zondag dan eindelijk de grote finale, de MTV EMA 2013 in de Ziggo Dome. Naar MTV kijkt allang niemand meer, maar als het om de EMA’s, de AMA’s of de VMA’s gaat pakt MTV nog altijd groots uit. Dit jaar werd de live-uitzending samengesteld uit beelden en optredens die niet alleen vanuit de Ziggo Dome kwamen, maar ook vanuit zalen als de Heineken Music Hall en de Melkweg. In die laatste zaal gaf Afrojack een speciale EMA-show weg met Snoop Dogg als very special guest. Een show die maar weer eens aantoonde dat het bij dit soort gelegenheden bij voorkeur niet gaat om het aanwezige publiek te vermaken. Dat dient vooral als kleurrijke opvulling ter vermaak van de tv-kijker.

Once in a lifetime event
De hele week viel er her en der in de stad al te genieten van de zogenaamde MTV Music Week met optredens van grote en minder grote namen, culminerend in de prestigieuze awardshow in de Ziggo Dome.

Maarrrr, werd ons beloofd, ook op de tweede EMA-locatie, de Melkweg, zou er iets bijzonders gebeuren, want daar stonden onder andere Afrojack en Snoop Dogg geprogrammeerd als onderdeel van het grote geheel. Er zou geschakeld worden tussen de Ziggo Dome en de Melkweg, het zou speciaal worden, een ‘once in a lifetime event’, zoals de Melkweg het zelf op haar site aankondigde.

Als je dat soort dingen leest ga je toch dagdromen over eventuele andere verrassingen die je dan op zo’n avond nog te wachten kunnen staan; zouden er bijvoorbeeld naast Afrojack en Snoop dan misschien nog wel meer sterren de revue passeren?

Met die gedachte lopen we dan deze zondag de Melkweg binnen, waar al meteen duidelijk wordt dat het hier letterlijk aanwezige publiek ondergeschikt is aan het figuurlijk aanwezige publiek, de tv-kijker. Het veelal (zeer) jonge publiek heeft zich grotendeels aan de dresscode gehouden (‘out of this world’ zilver, wat dat ook precies moge zijn), maar voor een aantal jonge deernes kan het daarbij niet ver genoeg gaan; bij een buitentemperatuur van een graad of vijf is het devies bij een flink aantal onder hen ‘kort, korter, kortst’.

Daar kan MTV voor het schieten van tv-beelden tevreden mee zijn. Daarnaast krijgen we allemaal een polsbandje om dat op bepaalde momenten een rood of wit flikkerend licht geeft. Ook dat is dus geregeld. De grote zaal is daarnaast in een bijna on-Melkwegs prestigieus jasje gestoken; het decor ziet er strak uit, de lichten en de visuals zijn indrukwekkend, de wat sobere maar strak uitziende dj booth is in het midden van de zaal tussen het publiek geposteerd, de camera’s staan klaar, en wanneer de zaal dan tegen achten volgelopen is stijgt de spanning naarmate het tijdstip van negen uur, de start van de EMA, nadert.


De tv-kijker is koning
Om acht uur start dan, na een instructiepraatje van een MTV-medewerker over wat we vooral wel en niet moeten doen nu de show bijna gaat starten, het opwarmen wanneer Afrojack’s protégé D-Wayne zijn houseplaten gaat draaien. Dat doet hij vol overgave, wellicht iets te vol, want na een kwartier heeft hij door dat hij zijn koptelefoon eigenlijk nog helemaal niet op zijn hoofd heeft gehad. Snel toch maar even doen voordat iemand het in de gaten heeft.

Om half negen gaat het dan beginnen; Afrojack klimt de dj booth in, maar na een korte mededeling dat er nog een klein probleempje is klimt hij er snel weer af. Vervolgens nemen indrukwekkende visuals ter intro bezit van de zaal en al snel is Afrojack weer terug, maar nu voor het echie. Hij benadrukt vanaf het begin van zijn set nog al eens dat we nu echt live zijn; dat kan kloppen aangezien de hele Melkweg-show via een livestream te volgen is, maar wanneer wordt er geschakeld naar de Ziggo Dome? En wanneer zijn we live te zien in die uitzending? En wie worden er ondertussen uitgeroepen tot winnaar van de awards? Wint Afrojack (als enige Nederlandse act genomineerd voor een internationale award) er eentje?

We komen er eigenlijk vanaf het begin tot aan het einde niet achter, er is geen mogelijkheid om het een en ander in het grotere kader te plaatsen en dat is jammer. Teleurstellend zelfs. Het gevoel bij de EMA’s betrokken te worden is er geen moment. Het aanwezige publiek dient vooral als klapvee en ter opvulling van de zaal, de tv-kijker is koning. Wij moeten maar dankbaar zijn voor het feit dat we überhaupt al bij een ‘once in a lifetime experience’ als deze aanwezig mogen zijn, niet zeuren dus. De mensen thuis moeten worden vermaakt, wij in eerste instantie niet.

Special guests
Maar Afrojack dan? Die vermaakt de mensen in de zaal toch prima? Ja, Afrojack, hij geeft alles, letterlijk zelfs, want z’n armen gaan vaker de lucht in dan dat hij z’n apparatuur aanraakt. Prima verder, want een groot deel van het publiek eet uit z’n hand en vindt het prachtig, zeker omdat men dan nog in de veronderstelling is dat het beste nog moet komen. Want ja, Snoop Dogg staat achter de coulissen en na iets meer dan een uur kondigt Afrojack hem dan ook aan als very special guest.

Op het podium achter onze Nick van de Wall verschijnt hij kort daarna dan, het wandelende merk Snoop, met in zijn kielzog Dâm-Funk en wat schaars geklede dames om een opgefunkte versie van Gin And Juice op te voeren, en dat allemaal in het kader van het twintigjarig bestaan van Snoop’s legendarische album Doggystyle.

In principe heel vet, ware het niet dat Snoop het podium alweer verlaat voor het publiek er erg in heeft, na iets meer dan drie minuten is hij verdwenen. Het publiek kijkt even vertwijfeld, want de sfeer kwam er door dit optreden nu juist echt goed in. ‘Is dit het dan?’, vragen velen in de zaal zich af…. Ja, dit is het, alles voor het tv-momentje natuurlijk.

Oh nee, na nog een kwartiertje Afrojack komt Snoop weer het podium op, om vervolgens Gin And Juice doodleuk nog een keer op te voeren. Weer voor iets meer dan drie minuten, waarna Snoop verdwijnt en definitief niet meer terugkeert.

Afrojack neemt het stokje vervolgens weer over en laat hit na hit door de speakers knallen. Give Me Everything, Take Over Control, Rock The House, As Your Friend, het komt allemaal langs deze avond, dus komt de begenadigde Afrojack-fan behoorlijk aan zijn of haar trekken. Voor deze fans is het dan ook nog zeker extra genieten als singer/songwriter Spree Wilson op het podium verschijnt om samen met Afrojack het origineel van een andere hit, The Spark, op te voeren. Het heeft allemaal een hoog show-gehalte, met echt dj-vakmanschap heeft het verder weinig te maken.

Big Mac
Na ongeveer twee uur vindt Afrojack het dan wel genoeg, waarschijnlijk wordt er niet meer geschakeld tussen de Ziggo Dome en de Melkweg, dus laat hij de boel weer over aan D-Wayne die de laatste twintig minuten nog mag vullen. Om elf uur is het einde van een behoorlijk opgehypte, maar uiteindelijk redelijk teleurstellende avond dan daar, al is een groot deel van het publiek dan al lang en breed vertrokken.

De pure Afrojack-fan zal zich deze avond ongetwijfeld prima hebben vermaakt, maar wie vanavond tussen de regels door keek en luisterde had al snel in de gaten dat de aanwezigen voornamelijk fungeerden als de verse sla, de smeltkaas, de uitjes, de augurk en de speciale saus op een Big Mac die gretig geconsumeerd diende te worden door het tv kijkende publiek. Op zich is dat op een avond als deze waarbij de vorm prevaleert boven de inhoud natuurlijk geen verrassing, maar van een unieke EMA-show zoals deze van tevoren groots werd aangekondigd was in de praktijk geen sprake. Dat had zeker anders gekund.

txt Colin Kraan
imgs MTV Networks

Advertentie
Party Tips
  • zondag 31 december
    Wildlife is Nightlife: Hello 2018
    ArtCube, Gent
  • zaterdag 6 januari
    Hidden Talents IX
    Poema, Utrecht