Features + Evenementen
Into the Woods maakt je inner child wakker

Into the Woods maakt je inner child wakker

15 september 2016

Zouden het de machtige bomen zijn? De uitgestrektheid van het terrein? Het struikgewas waarin zoveel verstopt zit, dat een vergelijking met het Sprookjesbos in de Efteling snel gemaakt is? Het kabouterbier dat rijkelijk vloeit? Of zijn het toch gewoon de killer line-up en het machtige Funktion-One geluidsysteem die je oren laten klapperen? Hoe dan ook, de zevende editie van het Amersfoortse festival Into the Woods (9 en 10 september) was weer een mooie gelegenheid om het kind in jezelf los te laten en van het bospad af te dwalen naar een parallelle wereld vol creativiteit en vooral ook erg goede muziek.

ITW wordt door velen gezien als een hidden gem. Organisaties als DGTL en Dekmantel kunnen, door de internationale status die ze hebben opgebouwd, elk jaar een line-up presenteren waar je mond van openvalt. Inmiddels is het noblesse oblige: de verwende festivalganger verwacht niet anders. Maar toon diezelfde verwende festivalganger de line-up van ITW en de reactie is ‘WTF?! Naast de dierentuin in Amersfoort??’ Het blijft een leuke gewaarwording, die alles behalve gespeelde verbazing van mensen, die alles al dachten te hebben gezien en meegemaakt in festivalland.
Als we dan toch aan het vergelijken slaan, moeten we onze blik overigens niet richten op de NDSM-werf of het Radarveld in het Amsterdamse Bos. Wie wil weten waar het team achter ITW zijn inspiratie vandaan haalt, moet een paar honderd kilometer oostwaarts reizen, om precies te zijn naar Lärz in Mecklenburg-Vorpommern, het thuisland van Angela Merkel. Daar, op een voormalige luchtmachtbasis van Luftwaffe en later Sovjets, vond de afgelopen twintig jaar een festival plaats dat zijn gelijke niet kent: Fusion. Diens anarchistisch-linkse karakter – uitmondend in een weerzin tegen alles wat riekt naar grootkapitaal - laat zich maar moeilijk vertalen naar een evenement op de Amersfoortse Berg, de villawijk in deze op zich al zo welvarende stad. Maar als het erom gaat bezoekers in een bijna onschuldige verrukking te brengen met een continu en uitbundig spel van licht, kleur, vorm en geluid, zijn Fusion Festival en ITW wel degelijk verwant.

Grote liefde voor muziek

Er is nog een opvallende overeenkomst tussen de twee festivals. De kwalitatief hoogwaardige muziek is op beide niet alleen afkomstig van artiesten die hun sporen al lang en breed verdiend hebben. Het is juist ook lokaal talent in de startblokken – Amersfoorter Elias Mazian is daar een mooi voorbeeld van - of buitenlands talent waar we nog niet veel over en van gehoord hebben, dat op ITW zijn opwachting maakt. Je voelt hoe achter de samenstelling van het programma een grote liefde voor muziek in het algemeen schuilgaat, reden waarom er ook plek is voor bands en elektronische live-acts. Tussen de gelauwerde artiesten in de line-up zitten – laat daar geen misverstand over bestaan – namen waar je bij voorbaat al een buiging voor maakt. Die staan vervolgens very unassuming tussen de bomen hun ‘ding te doen’. Zo was twee jaar geleden de vinylset van Gerd Janson er eentje voor in de boeken. Met een grijns van oor tot oor zette hij een briljant feestje neer. Dit jaar was de eer aan het gelegenheidsduo Steffi & Prosumer – beiden bekend van de Berlijnse Panorama Bar - dat een 6(!) uur durende set afleverde waar de pret vanaf spátte. En op datzelfde podium met de uitnodigende naam Into the Groove liet de volgende dag The Black Madonna uit Chicago maar weer eens horen waarom versatility haar middle name is. Het massaal toegestroomde publiek slurpte alles gulzig op. Wat ITW losmaakt in artiesten en publiek is plezier in het spel met elkaar. Het moet de reden zijn waarom veel dj’s nog rondhangen, lang nadat ze hun set hebben afgesloten.

80 graden Celsius
Into the Woods 2016, de derde tweedaagse editie op rij, had eindelijk ook eens mazzel met het weer. Waar vorig jaar diepe modderpoelen ontstonden, omdat het water met bakken uit de hemel kwam, werd nu liggend in het gras en zittend tussen de bomen, van het warme weer genoten. Zowel de vrijdag als zaterdag waren zonovergoten, waardoor het bos al in de vroege middaguren volstroomde met goedgehumeurde bezoekers.
De opstelling van de podia was vertrouwd, en toch ook weer anders. Het ietwat afgelegen Beukenbos - traditioneel het podium voor hardcore techno - was een kwartslag gedraaid en maakte daardoor meer ‘contact’ met de rest van het festival. Hier draaiden op vrijdag Markantonio, en op zaterdag Kriz en Sandrien twee uur durende solide sets.
De Champagneria – vorig jaar een nieuw minipodium voor wereldmuziek met een lekkere beat eronder – was groter van opzet en uitgebreid met een tot dj-booth getransformeerde brandweerauto. Een wereldje op zich, dit hoekje, en alsof het al niet warm genoeg was, kon je er zomaar letterlijk op stoom komen in de Hete Boston, een tot 80 graden Celsius opgestookte mobiele sauna.
Into the Groove, het podium dat opnieuw onlosmakelijk verbonden was met een duizelingwekkend hoogteparcours voor onverschrokken waaghalzen (blaastest vooraf verplicht!), leverde klanken af die niet onder één noemer te vangen zijn. En de sfeervolle Takkenstage stond met zwaargewichten als Mano Le Tough, Jennifer Cardini, Petar Dundov en Max Cooper garant voor melodieuze en sferische techno van hoge kwaliteit.

HVOB hypnotiseert
Blijven er nog twee podia over om te benoemen. Het bij dit terrein behorende amfitheater, voor de gelegenheid omgedoopt tot Bosspot, vormde het ideale decor voor een keur aan veelal liveoptredens. Met local hero Groefmeester K en het Groningse trio Pushing Wood Soundsystem als vaste waarden op respectievelijk de vrijdag en zaterdag, was er ruimte voor muziek uit Mali, Togo, Frankrijk en Oostenrijk. Vooral het Weense duo HVOB (Her Voice Over Boys) maakte op zaterdagavond indruk met een één uur durende live-set bestaande uit louter eigen muziek, waarbij een slagwerker voor extra pit zorgde. Hun laatste album Trialog met nummers als Azrael, Window en Attention werd vrijwel integraal uitgevoerd, waarbij zangeres Anna Müller ook live het publiek wist te betoveren met haar hese stemgeluid. Al met al een fijn intermezzo voor iedereen die inmiddels wat murw was na twee dagen rondhobbelen in dit bos.
En dan was er nog de Stekplek, het kleine podium waar wat meer out of the box werd gedraaid. Jazz, soul, funk, disco, house, wereldmuziek: het kwam allemaal voorbij, stevig door elkaar gehusseld door acts als Heimlich Knüller, Lövestad, Trippin Jaguar en Satori. Misschien was dit wel de intiemste hoek van het hele festival, en de plek waar de geest het meest uit de fles was.

De smaakmakers
Het is lastig na twee dagen ITW de smaakmakers aan te wijzen, ook omdat het domweg onmogelijk is alles te consumeren wat je hier in kort tijdsbestek voorgeschoteld krijgt. Toch zijn er artiesten die met hun sets voor extra gespitste oren zorgden. Een daarvan is de jonge, charismatische Konstantin Sibold die, met releases op labels als Innervisions, Kompakt en Mute Records, is doorgestoten tot de Duitse eredivisie. In zijn set dirigeert hij melodieuze tracks als Escape Velocity van Chaim, Teufelsberg van Rex The Dog en Snooze 4 Love van Todd Terje (Dixon Remix) met af en toe opgeheven hand aan elkaar. Een genot om naar te kijken en luisteren.
Ook The Drifter, de Ier die zijn carrière begon in het nachtleven van Belfast, is een artiest van de buitencategorie. Hij weet veel emotie in zijn set te stoppen en eindigt met O Superman van Marcello Giordani (Disco Spacer Mix). Je moet maar durven.
Ook de moeite van het extra noemen waard is de Nachtbraker, een Nederlands talent dat in het laatste uur van ITW een intelligente set draaide vol relatief onbekend materiaal. Een van die tracks was Trance Sexual van Fantastic Man, een perfect nummer om het geslaagde Into the Woods 2016 mee af te sluiten.
Nog een minpuntje? Toch wel. Het ontbreken van gratis stromend drinkwater is niet meer van nu. Het wordt hoog tijd dat de regel die geldt voor Amsterdamse festivals – geen gratis water? geen vergunning! – ook wordt toegepast op de rest van Nederland. Zeker op warme dagen is water een basisvoorziening van en voor iedereen. Op het Fusion Festival, met z’n gratis water met verse munt en citroen, begrijpen ze dat al járen.

Txt: Bonita van Lier // Imgs: Into the Woods

Advertentie
Party Tips
  • zaterdag 30 september
    Retro Acid x I Love Acid
    Kunstencentrum Vooruit, Gent